الماس امید

 گذر از تنگنای زوزه ها

و نفرین پدیده ها

در سر زمین کهنه ای الماس امیدم

آنجا که آشیانهء ویران

عقاب های بلندپرواز است

و پندار های تلخ و شیرین

در جبین فرسوده

و سیمای رنگ زدوده

نمایان است

قبرستانی که لوحه ای گوری

بر سینهء پهنش ندیده است

و کاج پیر و قد کشیده ای

که باد طوفان زای مرگ

بر شاخسار آن وزیده است

آری... آری

پژواک جانگداز شهیدم

در سرزمین کهنه ای الماس امیدم